Nauka języka niemieckiego

Zaimki dzierżawcze (Possesivpronomen)

W zależności, od tego, jakiego rodzaju i liczby jest ta osoba, rzecz czy zjawisko wyróżniamy formy bez końcówki bądź z końcówką –e. Ponieważ zaimek dzierżawczy zajmuje miejsce rodzajnika, podlega odmianie w sposób analogiczny do rodzajnika.

 

Tabela form zaimków dzierżawczych

zaimek osobowy r. męski r. żeński r. nijaki l. mnoga
ich mein Hund meine Katze mein Kaninchen meine Fische
du dein Hund deine Brille dein Kaninchen deine Fischer
er/sie/es sein/ihr/sein Hund seine/ihre/seine Brille sein/ihr/sein Kaninchen seine/ihre/seine Fische
wir unser Hund unsere Brille unser Kaninchen unsere Fische
ihr euer Hund eure Brille euer Kaninchen eure Fische
sie/Sie ihr/Ihr Hund ihre/Ihre Brille ihr/Ihr Kaninchen ihre/Ihre Fische

 

Zapamiętaj! Zwróć uwagę na tę samą formę zaimka dzierżawczego dla zaimków er oraz es. Po dodaniu do zaimka dzierżawczego euer końcówki –e w rodzaju żeńskim i liczbie mnogiej, znika to –e ze środka; euer – eure

 

Przykłady zdań

Eva geht mit ihrer Schwester ins Kino.

Wir sprechen gern mit unseren Eltern.

Kinder, betreut eure Haustiere!

Mutti, hast du mein Handy gesehen?

Herr Weber, ist das Ihr Hund?

Mein Freund hat seinen Rucksack verloren.

 

Najczęściej popełniane błędy: powszechne użycie zaimka sein (w języku niemieckim nie ma tak jak w języku polskim uniwersalnego zaimka „swój”, każda osoba ma swój odpowiedni zaimek dzierżawczy); brak odmiany wybranego zaimka przez przypadki.

 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

Dodaj komentarz